Athene noctua

Γλαύξ ή μπούφος;

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: 124 ΠΒΕ, Greece

Τετάρτη, Μαΐου 17, 2006

Ισχύς μου η απάτη του λαού


Το σημερινό post ανήκει στα "είδη προικός" (σεντόνι). Αλήθεια υπάρχουν ακόμα;


Πάμε λοιπόν, σήμερον παρουσιάζουμε το έργο: Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΣ ή ΤΟ ΙΕΡΟ GRAAL ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.




Τα στοιχεία (sic) τα πήρα από αυτό το κείμενο που κοσμεί την "ανεπίσημη ιστοσελίδα του βασιλικού οίκου της Ελλάδος". Για λόγους χώρου κόβω την εισαγωγή και τον επίλογο πράγμα που με κανένα τρόπο δεν αλλοιώνει την ουσία του κειμένου. Έπίσης κόβω και αρκετούς μελοδραματισμούς, αναγκαστικά μειώνεται ο λυρικος και επικός χαρακτήρας του πονήματος, γίνεται όμως πιό robust. Τα σχόλια σε αγκύλες. Have fun!


Ισχυρισμός: "Οι μακροχρόνιες, σχολαστικές, επιμελημένες μελέτες αξιολογότατων ιστορικών ερευνητών και της αλλοδαπής και της ημεδαπής οδήγησαν στο ανεπίδεκτο αμφισβήτησης συμπέρασμα, ότι τόσο η δανική βασιλική οικογένεια, όσο και η ελληνική δυναστεία του Γεωργίου Α' έχουν βυζαντινές - και συνεπώς - ελληνικές ρίζες, καταγωγή και προέλευση."


Πηγές: "Το 1863 ο Δανός ερευνητής Κ. Laghorn κατάστρωσε, ύστερα από πολύπλευρη μελέτη, γενεαλογικό πίνακα, τον οποίο μετέφρασε στην ελληνική γλώσσα ο καθηγητής της Λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Στέφανος Α. Κουμανούδης. Πίνακας, μετάφραση, στοιχεία και σημειώσεις περιήλθαν αργότερα στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία, που δημοσίευσε εκλογή τους στο φερώνυμο Δελτίο της. Σύμφωνα με τον πίνακα του Laghorn μακρινός γενάρχης του Γεωργίου ήταν ο αυτοκράτορας Μιχαήλ (1263-83), της δυναστείας των Παλαιολόγων. Εξήντα χρόνια αργότερα ο Βιεννέζος ιστοριοδίφης βαρόνος Α. Dungern συνέχισε τις σχετικές έρευνες και συμφώνησε ως προς το πρόσωπο του γενάρχη, ενώ ο Κωνσταντίνος. Αθ. Βερναρδάκης - φιλολογικό ψευδώνυμο «Ιχνηλάτης» - υποστήριξε ότι οι ρίζες της ελληνικής δυναστείας ανάγονται στον αυτοκράτορα Βασίλειο Α' το Μακεδόνα. Ωστόσο, είχαν προηγηθεί σε χρόνο ανύποπτο έρευνες στη βιβλιοθήκη της Ιεράς Μονής Ίμβρου του Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανού του Ιμβρίου, ο όποιος, στηριζόμενος σε βιβλία και χειρόγραφα, περιέλαβε στα απομνημονεύματά του το συμπέρασμα του, ότι η δανική βασιλική οικογένεια είχε το ίδιο αίμα με εκείνο που είχε χυθεί στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού την αποφράδα εκείνη νύχτα της 29ης Μαΐου του 1453."


[...] Στο σημείο αυτό υπεισέρχεται, ενισχυτικά, και η μακροχρόνια έρευνα του μοναχού, ιστορικού ερευνητή και συγγραφέα Βαρθολομαίου του Ιμβρίου (Κουτλουμουσιανού). Σύμφωνα με την οποία: «ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος - Δραγάσης, είχε αποκτήσει, από τη νόμιμη σύζυγο του Σοφία, το μοναχογιό και διάδοχό του στο βυζαντινό στέμμα Ιωάννη Παλαιολόγο


[Σοβαρά: Καμία συζυγός του δεν λεγόταν Σοφία! Επίσημα ο Κωνσταντίνος ΙΑ δεν είχε κανένα παιδί με καμία γυναίκα του (εδώ). Υπάρχουν βέβαια φήμες για ένα παιδί αλλά και αυτές ακόμα αφορούν κόρη με το όνομα Μαγδαληνή! Μήπως τελικά ο "Κώδικας ντα Βίντσι" είναι clopy?].


Λίγες ώρες πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας και τον ηρωικό, ύστερα από επική πάλη, θάνατο του αυτοκράτορα, η Σοφία παρέδωσε το - δεκατετράχρονο - μοναχοπαίδι της στην πιστή θαλαμηπόλο της Ειρήνη, για να το μεταφέρει με ιστιοφόρο στην Ιταλία, ώστε να μην πέσει στα χέρια των βαρβάρων της Ανατολίας.


[Σοβαρά: Και γιατί να φυγαδεύσει το παιδί στην Ιταλία όταν μπορούσε να το στείλει στον θείο του στον Μορέα;]


Κλαίγοντας με αναφιλητά η Σοφία ζήτησε από τον Ιωάννη να της υποσχεθεί πως δε θα αποκάλυπτε σε κανέναν πριν συμπληρώσει το τριακοστό έτος της ηλικίας του την αληθινή του ταυτότητα , ενώ παράλληλα έβαλε στον κόρφο του έναν παραπλανητικό πάπυρο, στον όποιο είχε γράψει η ίδια το υποτιθέμενο όνομα του: Ιωάννης Χριστιανός. Ωστόσο, στο εγκόλπιο - φυλαχτό - του η αυτοκράτειρα έβαλε ένα δεύτερο πάπυρο, στον οποίο είχε γράψει τα στοιχεία για την αληθινή καταγωγή του εφήβου.


[Σοβαρά: Για ποιό λόγο έπρεπε να κρύψει την ταυτότητά του δεν το καταλαβαίνω, ίσα-ίσα που θα έχαιρε προστασίας. Θα μπορούσε να καλέσει τους Δυτικούς βασιλιάδες σε σταυροφορία ή έστω να πουλήσει τους τίτλους του όπως έκανε ένας θείος του. Επίσης γιατί έπρεπε να το κρύψει μέχρι τα 30 του; Για ποιό λόγο χρειάζονταν και δεύτερο όνομα; Και γιατί μου ηχεί εξαιρετικά Σκανδιναυικό αυτό το Χριστιανός; Τέλος μόνο εγώ έχω την εντύπωση ότι εκείνη την περίοδο δεν γράφανε ακόμα σε παπύρους;]


Ο μικρός έδωσε με σοβαρότητα την υπόσχεση που του ζητήθηκε και μέσα στο πηχτό σκοτάδι της νύχτας ο καπετάνιος του ιστιοφόρου κατόρθωσε να διασχίσει τον Κεράτιο κόλπο, κάτω κυριολεκτικά από τις «μύτες» των πολιορκητών, και να οδηγήσει το σκάφος του στο λιμάνι τής Βενετίας. Ο Ιωάννης «Χριστιανός» εργάζεται και σπουδάζει, με τη βοήθεια και της Ειρήνης, ενώ λίγο αργότερα, εκτιμώντας τα σπάνια πνευματικά προσόντα και την ευφυΐα του, θα τον θέσει υπό την προστασία του ένας ελληνολάτρης Γερμανός αξιωματικός, που τον πήρε μαζί του στην αυστριακή πρωτεύουσα.


Μερικά χρόνια αργότερα η Ειρήνη φεύγει για το χωρίς γυρισμό ταξίδι, ο Ιωάννης φιλοξενείται στο μέγαρο του φίλου και προστάτη του, σχετίζεται με την τοπική αριστοκρατία και διαπρέπει στις σπουδές του στην Πολεμική Ακαδημία.


Την εποχή εκείνη ο βασιλιάς της Γερμανίας Φρειδερίκος Γ' είχε υιοθετήσει φιλειρηνική πολιτική και ο γιος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά μετακινήθηκε - σε ηλικία είκοσι ετών - στη Γαλλία, όπου ο βασιλιάς Κάρολος Ζ' βρισκόταν σε σύγκρουση με την Αγγλία, για να καταταγεί, ως απλός στρατιώτης, στις τάξεις του γαλλικού στρατού. Οι αξιωματικοί τον ξεχώρισαν αμέσως, εντυπωσιασμένοι από το γιγαντόσωμο ανάστημά του και από τις ξιφομαχικές του ικανότητες, και τον παρουσίασαν στο βασιλιά Κάρολο Ζ', που τον ρώτησε αν επιθυμούσε να καταταγεί στην προσωπική του φρουρά. Ο Ιωάννης εξέφρασε τον ενθουσιασμό του και έγινε δεκτός με βαθμό αξιωματικού, για να διακριθεί στην αμέσως επόμενη κρίσιμη μάχη όχι μόνο για τη γενναιότητα, αλλά και για τον υψηλό δείκτη της ευφυΐας του.


[Σοβαρά: Αυτά υποτίθεται ότι γίνονται όταν ήταν 20 χρόνων (περίπου 1458-1460). Ο εκατονταετής πόλεμος όμως τελείωσε το 1453 και οι Άγγλοι άρχισαν την ίδια χρονιά να φαγώνονται για καμιά τριανταριά χρόνια στον πόλεμο των ρόδων. Οπότε την περίοδο που μας ενδιαφέρει δεν υπήρξαν εχθροπραξίες μεταξύ Άγγλων και Γάλλων. Περίεργο επίσης που δεν αναφέρεται σε ποιό πέρος έγινε η υποτιθέμενη μάχη. Για τον εκατονταετή πόλεμο εδώ]


Ο Κάρολος τον παρασημοφόρησε, του απένειμε το βαθμό του επιλάρχου (ταγματάρχη) και τον προσέλαβε υπασπιστή του, με συνέπεια ο άτυχος διάδοχος του βυζαντινού θρόνου να βρεθεί στη γαλλική αυλή, κατακτώντας αμέσως την εκτίμηση, τη φιλία και το σεβασμό όλων, μολονότι δεν είχε αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα. Μετά τη λήξη του γαλλοαγγλικού πολέμου, ο Κάρολος Ζ' συνάπτει συμμαχία με το ηνωμένο βασίλειο Δανίας και Νορβηγίας. Λίγους μήνες αργότερα θα τον γνωρίσει σε μια ανακτορική δεξίωση ο Σκανδιναβός βασιλιάς, που εντυπωσιάζεται. Του προτείνει να παραιτηθεί από το γαλλικό και να ενταχτεί στο δικό του στρατό.
[Γενικά, ο royalty δεν ξέρει τι θα loyalty]

Ο Ιωάννης συνοδεύει το Δανό βασιλιά στην πρωτεύουσα του, για να γίνει σύντομα προσφιλέστατος υπασπιστής του βασιλικού ζεύγους και ίνδαλμα των ενόπλων δυνάμεων. Ήταν είκοσι εννέα ετών, όταν στάλθηκε επικεφαλής εκστρατευτικού σώματος στη Σουηδία. Χωρίς αιματοχυσία, με την πειθώ και τη διπλωματική ευστροφία του κατορθώνει να πείσει τους επαναστατημένους σουηδούς να καταθέσουν τα όπλα και να αποδεχτούν ανώτατο άρχοντα του ενωμένου βασιλείου Δανίας, Νορβηγίας, Γοτθίας και Σουηδίας το βασιλιά της πρώτης.


Ο Ιωάννης γίνεται δεκτός με πρωτοφανείς τιμές κατά την επάνοδο του στην Κοπεγχάγη. Η χαρά του βασιλέως για το κατόρθωμα αυτό του Ιωάννη υπήρξε τόσο μεγάλη, ώστε τον ονόμασε στρατηγό του Ηνωμένου Βασιλείου. Η μοναχοκόρη του βασιλιά, Μαρία, τον ερωτεύεται παράφορα, χωρίς ωστόσο να τολμήσει να το αποκαλύψει στους γονείς της. Ο Ιωάννης δεν άργησε να την ερωτευτεί και το αμοιβαίο αίσθημα ακολούθησε γρήγορα το ειδύλλιο. Κάποιος μικρόψυχος αυλικός σπεύδει να καταγγείλει το ειδύλλιο στον πατέρα της πριγκίπισσας κι αυτός αποφασίζει να απομακρύνει για λίγο τον προσφιλή του στρατηγό από τα ανάκτορα, αφού προηγουμένως ενημερωθεί για την καταγωγή του.


[Ακολουθεί η δραματική σκηνή της αναγνώρισης. Σας τη στερώ για να μην συγκινηθείτε αλλά εν περιλήψη περιλαμβάνει φιλιά, αγκαλιές, λιποθυμίες και γενικά όλα εκείνα τα στοιχεία που μας γοητεύουν στις αρχαιοελληνικές τραγωδίες, τα ιπποτικά μυθιστορήματα και στην "Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου"]


Και ούτω πριν παρέλθη πολύς χρόνος ο βασιλεύς περιχαρής ανήγγειλεν εις τον λαόν του τους γάμους Ιωάννου του Χριστιανού - Παλαιολόγου μετά της θυγατρός αυτού Μαρίας και την εις τον δανικόν θρόνον ανάρρησιν αυτού.. . » Από εκείνον τον Ιωάννη Χριστιανό το μοναχογιό και διάδοχο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά - καταγόταν ο Δανός πρίγκιπας, που ανήλθε το 1863 στον ελληνικό θρόνο ως Γεώργιος Α'.


[Σοβαρά: Ο περί ου ο λόγος Δανός βασιλιάς (σύμφωνα με το χρονικο πλαίσιο που τίθεται είναι ο Χριστιανός Α') όμως δεν είχε καμία κόρη που να την λένε Μαρία. Επίσης αν και ο επόμενος βασιλιάς ονομάζεται Ιωάννης αυτός δεν μπορεί να είναι το φανταστικό μας βυζαντινό βασιλόπουλο γιατί απλώς ο πραγματικός Ιωάννης που έγινε βασιλιάς της Δανίας ήταν φυσικός γιος του Χριστιανού Α'. Παρεπιμπτώντος ούτε η γυναίκα του πραγματικού Ιωάννη ονομάζονταν Μαρία, ήταν η Χριστίνα της Σαξονίας. Για τους Δανούς βασιλιάδες εδώ]


Προφανώς η πιθανότητα να συνέβη η ιστορία που πασάρει ο Βαρθολομαίος ο Ίμβριος είναι συγκρίσιμη με την πιθανότητα ένας παπάς να είναι δαρβινιστής. Να σου δώσει σαφή απάντηση ένας οικονομολόγος. Να καταλάβεις τις γυναίκες. Ένας κομουνιστής να είναι θρήσκος. Όπα αυτό υπάρχει... Anyway, you get the picture.


Δέν ξέρω πόσος κόσμος πιστεύει αυτόν τον μύθο αλλά είναι ενδιαφέρον ότι κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας ο Κωνσταντίνος Α' υιοθέτησε το Κωνσταντίνος ΙΒ', θεωρούσε δηλαδή τον εαυτό του συνεχιστή των Παλαιολόγων... υποψιάζομαι ότι εκείνη την εποχή ο μύθος που σας παρουσίασα πρέπει να είχε ρεύμα.


Ως εδώ ήμουν λιγάκι ειρωνικός, στη συνέχεια παρουσιάζω την πραγματική ιστορία των χαμένων Βυζαντινών αυτοκρατόρων.


Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ
by Athene noctua


Usual copyright laws apply

Οφείλω να παραδέχτώ ότι η ιστορία που παραθέτει ο Βαρθολομαίος ο Ίμβριος έχει ορισμένα ψήγματα αλήθειας μόνο που επιχειρεί ένα λογικό άλμα 4 αιώνων και παραποιεί το όνομα του τελευταίου πρίγκηπα του Βυζαντίου. Εδώ έρχεται η σειρά μου να συνεισφέρω στην ιστορική έρευνα.

Λοιπόν, το πραγματικό όνομα του τελευταίου πρίγκηπα δεν ήταν Ιωάννης-Χριστιανός αλλά Ιωάννης-Μοντεζούμα ο οποίος ανακάλυψε την Αμερική όταν ο Κολόμβος δεν μπορούσε ακόμα να δέσει ούτε ένα σταυρόκομπο, όχι να κουμαντάρει καραβέλα (είναι γνωστό ότι ο Κολόμβος ήταν Έλληνας από τη Χίο, μπορεί να τον προσβάλω αλλά οφείλω να σεβαστώ την ιστορική αλήθεια). Η Αμερική βέβαια είχε ανακαλυφθεί από τους αρχαίους Έλληνες αλλά με την πάροδο των αιώνων αυτό ξεχάστηκε. Έτσι οι Ίνκας οι οποίοι ήταν απόγονοι των Ελλήνων που αποίκισαν την Αμερική μόλις άκουσαν τον Ιωάννη-Μοντεζούμα να μιλάει ελληνικά βάλαν τα κλάματα και άρχισαν να απαγγέλουν Όμηρο. Του κάνανε τραπέζι με κεκραμένο οίνο, χωριάτικη, τηγανιτές πατάτες (Ναι! είναι ελληνική ανακάλυψη, οι Βέλγοι απλώς βρήκαν τσελεμεντέ των αρχαίων Ελλήνων της Αμερικής και ιδιοποιήθηκαν τη συνταγή) και μπακλαβά (ίδια πέριπτωση με τους Βέλγους αλλά εδώ μας καπέλωσαν οι Τούρκοι).


Ο βασιλιάς των Ίνκας προσέφερε στον Ιωάννη-Μοντεζούμα την κόρη του και τον θρόνο. Η ελληνική δυναστεία συνέχισε να κυβερνά μέχρι που έφτασαν οι Παπικοί κονκισταδόρες και την κατέλυσαν, ρημάζοντας τον λαμπρό ελληνικό πολιτισμό της Αμερικής. Οι απόγονοι της δυναστείας μαζί με λίγους πιστούς υπηκόους τους κατέφυγαν στην Βόρεια Αμερική όπου συνάντησαν μια φυλή ινδιάνων οι οποίοι, πως τα φέρνει ο διάολος, ήταν απόγονοι των στρατευμάτων του Αλεξάνδρου που είχαν ξεμείνει στην Ινδία και κάνοντας μια επική πορεία, μπροστά στην οποία η πορεία του Ξενοφώντα ήταν βόλτα στο περίπτερο για τσιγάρα, μέσα από την Κίνα και τη Σιβηρία έφτασαν στον Βερίγγειο πορθμό, πέρασαν απέναντι και κατέβηκαν στην Φλόριντα. Έτσι οι απόγονοι των Παλαιολόγων προσέθεσαν στην σειρά των τίτλων που κατείχαν και αυτόν του "Αυτοκράτορα των Μεγάλων Κυνηγότοπων" και βασίλεψαν μέχρι να εμφανιστούν οι αιρετικοί των αιρετικών Άγγλοι.


Ο Άγγλος διοικητής Washington όμως ήταν δεινός ελληνιστής και αντιλαμβανόμενος ότι ο μεγάλος αρχηγός "Δικέφαλος Αετός" ήταν ο νόμιμος δικαιούχος του θρόνου του Βυζαντίου τον πήρε υπό την προστασία του. Οι Παλαιολόγοι συνέχισαν από τότε άρχισαν να ζουν σαν gentlemen στη διπλανή φυτεία από τους Washington. Έτσι όταν ήρθε η ώρα για να τιμήσουν τους οικογενειακούς τους δεσμούς με την οικογένεια του George τον βοήθησαν στον αγώνα της ανεξαρτησίας.


Ο Γεώργιος Washington είχε υποσχεθεί στους Παλαιολόγους (τώρα Malborough) τον θρόνο των ΗΠΑ αλλά τους είπε ότι θα έπρεπε πρώτα να προετοιμάσει το έδαφος και τους παρακάλεσε να περιμένουν γράμμα του προτού εγκατασταθούν στον Λευκό Οίκο (η ιστορία επαναλήφθηκε το 1974, σε μια θαλασσοφίλητη χώρα όπου ο τράχηλος των πολιτών της ζυγό δεν υπομένει, μα όχι δεν μιλώ για το χωριό του Asterix!). Όταν με τα χρόνια κατάλαβαν τι είχε γίνει συμβιβάστηκαν με μια θέση στη Γερουσία. Με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης κάτι σκίρτισε μέσα τους και με συνεχείς αποστολές πολεμοφοδίων ενίσχυαν τους επαναστατημένους αδελφούς τους. Και όχι μόνο αυτό, όλα τα αρσενικά μέλη της οικογένειας από τον 70ετή Archibald (Δημήτριος) μέχρι τον 10χρονο William (Αλέξιος) έφτασαν στην Ελλάδα και έπεσαν στο πεδίο της τιμής χωρίς να αποκαλύψουν τη καταγωγή τους αλλά κρυπτόμενοι πίσω από τη μάσκα του απλού φιλλέληνα.


Μ' αυτά και μ'αυτά ο μόνος αρσενικός Παλαιολόγος του έμεινε ήταν βρέφος, ο Oscar (Γεώργιος), χαϊδευτικά Light γιατί ήταν ελαφρύς σαν πούπουλο (Αυτό μπορεί να εξηγεί την προτίμηση των φιλοβασιλικών στα Malboro light). Για να προστατεύσουν την οικογένεια οι Παλαιολογίνες πήραν το βρέφος και κατέφυγαν στη Δανία όπου και έδειξαν στον βασιλιά της Δανίας το κιτρινισμένο πια χαρτί που είχε δώσει η Σοφία στον Ιωάννη-Μοντεζούμα. Ο βασιλιάς συγκλονίστηκε και πήρε υπό την προστασία του το βρέφος Γεώργιο. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Το 1863 είχαμε ξεμείνει από βασιλιά και όταν βγήκαμε στη γύρα για νέο ο Δανός βασιλιάς σφύριξε το μυστικό στους Έλληνες αντιπροσώπους οι οποίοι και έπραξαν το εθνικό τους καθήκον ανακυρήσσοντας τον Γεώργιο βασιλέα της Ελλάδος.


Αυτά βέβαια δεν πρόκειται ποτέ να τα γράψουν τα βιβλία της ιστορίας λόγω της σιωνιστικής προπαγάνδας η οποία μάχεται τον περιούσιο ελληνικό λαό. Στην όλη υπόθεση εμπλέκεται και το Βατικανό το οποίο στα υπόγειά του κρύβει τα έγγραφα που αποδεικνύουν την ορθότητα των παραπάνω.


Τελικά η ιδέα δεν είναι άσχημη, θα το αναπτύξω σε μυθιστόρημα. Θα γίνω ο Έλληνας Dan Brown με δυο διαφορές, θα με παρασημοφορήσει ο Χριστόδουλος και η αίθουσα Παπαρηγοπούλου (το να συνδέσεις τον νέο με τον αρχαίο ελληνισμό είναι σαν να λύνεις πρωτοβάθμια εξίσωση, το δικό μου επίτευγμα έχει ένα flavour από nonlinear dynamics) θα πάρει το όνομά μου. Ελπίζω πάντως την ταινία να την αναλάβουν οι αμερικάνοι γιατί αν περιμένω από το ελληνικό κέντρο κινηματογράφου σώθηκα.

2 Comments:

Anonymous Δε_Γουστάρω_Τους_Ανθέλληνες said...

Πόσο χρονών είπαμε είσαι;
Για να ειρωνευεσαι τόσο αισχρά μάλλον δημοτικό θα πηγαίνεις.Ακόμη και ένας βλαξ δε θα τα ξεστόμιζε όλα αυτά μαζεμένα σε μια ιστιοσελίδα..

7:13 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Εισαι μεγαλος λακαμας ! Μαλλον εισαι και συ απο τους κοκκινους ! Γλυφτες του Χιτλερ ! Σηκωσατε τα οπλα μετα τις 21 ιουνιου 1941 !
Ζητω ο Βασιλεας Κωσταντινος β! Χριστιανος - Παλαιολογος
Και αυτο ειναι το επιθετο του !Σλαβοφωνοι βλακες !

3:12 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home