Athene noctua

Γλαύξ ή μπούφος;

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: 124 ΠΒΕ, Greece

Παρασκευή, Μαΐου 19, 2006

Ένα βλάσφημο όραμα


Μέχρι ο Κωνσταντίνος να δει το όραμα με το "Εν τούτω νίκα" (παλιότερα είχε δει και ένα όραμα με τον Sol Invictus, τον Ανίκητο Ήλιο αλλά αυτό δεν είναι χριστιανικό οπότε η Εκκλησία το έχει ξεχάσει) όλα ήταν καλά. Οι Χριστιανοί ήταν τα καλύτερα παιδιά, ευγενικοί, αθώοι, φιλάνθρωποι και πήγαιναν εθελοντικά στα λιοντάρια (σήμερα θα ήταν μέλη της Διεθνούς Αμνηστείας και της Greenpeace), με λίγο περισσότερο ζήλο είναι η αλήθεια αλλά πάντα έτσι είναι οι νεοφώτιστοι, ζηλωτές. Κοιτάξτε τι γίνεται με τους bloggers.

Παρέκβαση: Γιατί όμως κυνηγήθηκε ο χριστιανισμός; Σε έναν κόσμο που υπήρχε κάθε είδους θεός και κάποιος μπορούσε να πιστεύει ταυτόχρονα στον Δία, στον Βάαλ, στην Ίσιδα και στα στρουμφάκια δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσο μένος κατά των χριστιανών. Εντάξει, δεν δέχονταν τους άλλους θεούς, είχαν μια ιουδαϊκή χροιά και δεν συμμετείχαν σε όργια αλλά όσο και αν αυτά ήταν εκνευριστικά για έναν ενήλικο ειδωλολάτρη (ειδικά το τελευταίο) δεν παύει να είναι ενήλικος και δεν σκοτώνει τον άλλο για αυτό. Βέβαια, ανάμεσα στους ειδωλολάτρες ήταν και μερικά βλήτα με τεράστια εξουσία, οι αυτοκράτορες. Βρισκόμενος όμως 20 αιώνες μπροστά αδυνατώ να καταλάβω τι φοβήθηκαν. Βλακείες, χθες έγραφα για το Ολοκαύτωμα το οποίο είχε απίστευτες διαστάσεις και έγινε μόλις χθες. Αν δεχτούμε ότι άτομα σαν τον Χίτλερ αναδείχτηκαν με εκλογές στον 20ο αιώνα γιατί να μην δεχτούμε ότι υπήρξαν τρελοί, φαντασμένοι, μανιακοί αυτοκράτορες στον 1ο,2ο και 30 αιώνα;

Με τον Κωνσταντίνο λοιπόν γίνεται κάτι περίεργο, έρχεται ο Θεός και του λέει "Είσαι και ο πρώτος, σφάξε στο όνομά μου". Όχι ακριβώς έτσι, αλλά αυτή είναι η ουσία. Είναι η στιγμή όπου ο χριστιανισμός αλλάζει νόημα, απο θρησκεία του μάρτυρα γίνεται θρησκεία του καταπιεστή. Αναλογικά είναι σαν ένας ιδιοκτήτης μιας βιομηχανίας που μολύνει το περιβάλλον να θέσει υπό την προστασία του την μη κυβερνητική οργάνωση "Αγάπη για τον άνθρωπο, τα ζωάκια, τα ζουζούνια και τα λουλουδάκια" και να την ενσωματώσει στον όμιλο επιχειρήσεών του χωρίς βέβαια να σταματήσει να μολύνει τον κόσμο. Με την προστασία που απολαμβάνει η χαριτωμένη αυτή οργάνωση μπορεί να αποκτήσει εκατομμύρια μέλη αλλά θα έχει χάσει την ψυχή της, όσα ζουζουνάκια και σώσει. Απορώ πως οι πρώτοι χριστιανοί δέχτηκαν αυτή την αλλαγή στο νόημα της θρησκείας τους. Απ' οπού και ως που ευλογεί ο Θεός τη νίκη σε μια μάχη; Το "οι άλλοι ήταν ειδωλολάτρες" δεν στέκει σε μια θρησκεία αγάπης.

Resume, Ο Κωνσταντίνος ήταν στρατηλάτης και μάλιστα ικανός, ίσως και καλός αυτοκράτορας. Ήταν όμως και λίγο εγκληματική φυσιογνωμία (σκότωσε τον γιο του Κρίσπο και τη δεύτερη γυναίκα του Φαύστα, όπως και τον πεθερό του και τον κουνιάδο του). Δηλαδή δεν ήταν και πολύ διαφορετικός από άλλους μεγάλους της ιστορίας αλλά, αυτό το "άγιος" έδω μου κάθεται...

Αν συνεχίσω έτσι και αύριο θα το χάσω το παράσημο από τον Χριστόδουλο.